– Γιαννάκη, ρωτάει ο δάσκαλος, το φεγγάρι είναι πιο μακριά ή η Κίνα; – Η Κίνα, απαντά ο Γιαννάκης. Γιατί το φεγγάρι το βλέπουμε, ενώ την Κίνα δεν τη βλέπουμε καθόλου.
Μετά από τον πρόσφατο καταστροφικό σεισμό τα υλικά της κατεστραμμένης οικοδομής τσακώνονται. – «Δε φταίμε εμείς αλλά τα τούβλα», λένε τα θεμέλια. – «Ασφαλώς θα αστειεύεστε!!», απαντούν τα τούβλα. «Το τσιμέντο φταίει που έπεσε το σπίτι». – «Εγώ δε φταίω σε τίποτα! Γιατί δε ρωτάτε τα σίδερα;» απαντά με τη σειρά του το τσιμέντο. – «Μα εμείς δεν ήμασταν εκεί!!!!», λένε τα σίδερα.
Συζητούσαν κάποτε δυο ηλικιωμένοι φίλοι, πρώην ποδοσφαιριστές της Γ` Εθνικής. Η αγάπη του για το ποδόσφαιρο ήταν τέτοια, που ακόμα και γέροι πια έτρεχαν συνέχεια στα γήπεδα.
-Βρε Μήτσο, λες να υπάρχει ποδόσφαιρο και στον άλλο κόσμο;
-Που να ξέρω…. Αλλά ξέρεις τι λέω; Όποιος από μας πεθάνει πρώτος, να επιστρέψει και να πει στον άλλο τι γίνεται. Εντάξει;
-Εντάξει.
Κάποια μέρα πεθαίνει ο ένας και πάει στον Παράδεισο. Με τα χίλια ζόρια πείθει τον Aγιο Πέτρο να τον αφήσει να επισκεφτεί το φίλο του το Μήτσο στον ύπνο του. Τον επισκέπτεται λοιπόν και του λέει:
-Μήτσο, σου έχω και καλά και κακά νέα. Τα καλά νέα είναι ότι εδώ υπάρχουν καταπληκτικά γήπεδα και τρομερές ομάδες. Εγώ τώρα είμαι στην Α` Εθνική και μάλιστα την Κυριακή που μας έρχεται θα παίξω σέντερ μπακ στον Παραδεισαϊκό.
-Πόπο! Μπράβο, βρε συ! αποκρίνεται ο Μήτσος στον ύπνο του. Αλλά τα κακά νέα ποια είναι;
-Εσύ θα παίξεις σέντερ φόρ.
Μπαίνει ο δάσκαλος του Τοτού στην τάξη και λέει: – «Σήμερα παιδιά, θα κάνουμε ένα πείραμα.» Βγάζει ένα κουτί, που μέσα είχε ένα βάτραχο και του λέει: – «Πήδα.» Πηδάει ο βάτραχος. Τότε παίρνει ένα ψαλίδι και του κόβει το ένα πόδι. Γυρίζει αμέσως μετά στον βάτραχο και του ξαναλέει: – «Πήδα.» Πηδάει ο βάτραχος. Τότε, ο δάσκαλος, του κόβει και το άλλο πόδι και του ξαναλέει: – «Πήδα.» Αλλά ο βάτραχος μένει ακίνητος. Τότε λέει ο δάσκαλος ρωτάει τα παιδιά, γιατί ο βάτραχος έμεινε ακίνητος. Σηκώνει το χέρι του ο Τοτός και απαντάει: – «Συμπεραίνουμε, πως όταν κόψουμε και τα δύο πόδια ενός βατράχου, τότε αυτός κουφαίνεται.»
