Κανένας. Έρχονται οι Παναθηναικοί και τους αλλάζουν τα φώτα.
Ήταν που λέτε ένας τύπος και έβλεπε σινεμά . Σε κάποια φάση νοιώθει τον από πίσω του να τον έχει αρπάξει και να του κάνει μασάζ στην πλάτη . Ενοχλημένος γυρίζει προς τα πίσω να τον ρωτήσει …- Τι έγινε ρε φίλε ; Είσαι στα καλά σου ; Τι κάνεις εκεί ;- Να με συγχωρείτε κύριέ μου , αλλά είμαι μασέρ , και επειδή είδα ότι είσαστε πολύ τσιτωμένος , δεν άντεξα και σας κάνω μασάζ !- Τι βλακείες είναι αυτές που λες μωρέ ; Και εγώ είμαι δικηγόρος ! Βλέπεις να πηδά* τον μπροστινό μου ;
Ήταν ένας Έλληνας ένας Γερμανός και ένας αμερικάνος. Εκεί που μιλούσαν όμορφα και ωραία βλέπουν τον Αμερικάνο να μιλάει μόνος του. Τα παίζει ο Έλληνας και ο Γερμανός. Μόλις τελειώνει ο αμερικάνος τον ρωτά ο Έλληνας: – Ρε Αμερικάνε τι έκανες; – Να ρε Έλληνα, έχω ένα ακουστικό στο αυτί μου και ένα μικρόφωνο στο στόμα μου και μιλάω με την γυναίκα μου, λέει ο αμερικάνος. Αργότερα βλέπουν το Γερμανό να μιλάει στα δάχτυλα του και μόλις τελειώνει τον ρωτούν: – Ρε σι τι έκανες εκεί τόση ώρα; – Να έβαλα ένα μικρόφωνο στο μικρό μου δάκτυλο και ένα ακουστικό στο μεγάλο και μιλάω με την κοπέλα μου. Σε μια στιγμή εκεί που μιλούσαν ακούγεται ένας μεγάλος κρότος από την μεριά του Έλληνα. – Τι έγινε; ρωτούν τον Έλληνα. – Να ρε παιδιά μόλις μου έστειλαν ένα fax, απαντά ο Έλληνας.
Ένας τύπος πεθαίνει και πάει έξω από τον Παράδεισο, όπου περιμένει τον Αγιο Πέτρο να ελέγξει το βιβλίο του για να δει αν αξίζει να τον βάλει μέσα. Μετά από λίγο, του λέει: Κοίτα, εδώ δεν βλέπω να έχεις κάνει τίποτα κακό στη ζωή σου, αλλά από την άλλη δεν βλέπω και τίποτα καλό. Αν μου πεις έστω μια καλή πράξη που έχεις κάνει, θα σε βάλω μέσα Ο μακαρίτης σκέφτεται λίγο, και του λέει Να, μια νύχτα γύρναγα σπίτι μου αργά, και πέρναγα από μια κακόφημη γειτονιά. Ξαφνικά, είδα μια συμμορία να έχει στριμώξει μια όμορφη γυναίκα σε ένα σοκάκι, με άγριες διαθέσεις. Αμέσως σταμάτησα το αμάξι μου και βγηκα έξω, οπλισμένος με τον λεβιέ που κλειδώνω το τιμόνι. Αφήστε ήσυχη την γυναίκα, αλλιώς θα σας μάθω την έννοια του πόνου τους φώναξα, και έτρεξα προς το μέρος τους κραδαίνοντας τον λεβιέ. Η συμμορία-περίπου 10 άτομα-ανοίξανε και με περικυκλώσανε. Εγώ προχώρησα με τσαμπουκά ίσια στον αρχηγό τους -έναν γορίλα πάνω από 2 μέτρα, τριχωτό και γεμάτο μυς με ένα σκουλαρίκι στο αυτί, και ένα στην μύτη, ενωμένα με μια αλυσίδα-άπλωσα το χέρι μου, και τράβηξα την αλυσίδα και την έκοψα. Αλήθεια; Ρωτά ο άγιος. Και πότε έγινε αυτό; Α, πριν 10 λεπτά…
-«Γιατρέ έχω πρόβλημα. Κάθε μεσημέρι που πέφτω για ύπνο, όταν ξυπνάω, όλο μου το σώμα είναι μουδιασμένο. Τι να κάνω;» – «Να μην κοιμάσαι τα μεσημέρια.»
