Ο Ντε Κάρτ


Πεθαίνει ο Ντε Κάρτ και πηγαίνει στον παράδεισο. Τον παίρνει ο Αγιος Πέτρος από τις πύλες για να τον οδηγήσει μέσα. Καθώς προχωρούσανε του λέει ο Ντε Καρτ: – «Ξέρεις ποιος είμαι εγώ; Είμαι ο ιδρυτής ενός ολόκληρου φιλοσοφικού κινήματος και αυτός που είπε την ιστορική φράση `Σκέφτομαι, άρα υπάρχω`.» Οπότε ο Άγιος Πέτρος τον χτυπάει φιλικά στην πλάτη και του λέει: – «Δεν υπάρχεις, αλλά μην το σκέφτεσαι…»

14/01
Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Ο Ντε Κάρτ
Not safe for work
Click here to reveal

Ηθικό δίδαγμα


Ένας παπάς αποφασίζει ότι στο κυριακάτικο κήρυγμα θα κάνει μια επίδειξη για να δώσει άλλη βαρύτητα και περισσότερη παραστατικότητα.

Γι’αυτό βάζει 4 σκουλήκια σε 4 μπουκάλια. Το πρώτο σκουλήκι σε μπουκάλι που περιείχε οινόπνευμα, το δεύτερο σκουλήκι σε μπουκάλι που περιείχε καπνό, το τρίτο σκουλήκι σε μπουκάλι που περιείχε σπέρμα και το τέταρτο σκουλήκι σε μπουκάλι που περιείχε καθαρό νερό.

Στο τέλος του κηρύγματός του, ο παπάς παρουσιάζει τα αποτελέσμα της διαδικασίας αυτής. Το σκουλήκι που τοποθετήθηκε στο μπουκάλι του αλκοόλ πέθανε, το σκουλήκι που τοποθετήθηκε στο μπουκάλι του καπνού πέθανε, το σκουλήκι που τοποθετήθηκε στο μπουκάλι με το σπέρμα πέθανε και αυτό μόνο που τοποθετήθηκε μέσα στο καθαρό νερό έζησε.

Ο παπάς απευθυνόμενος στο εκκλησίασμα ρωτάει:
– Ποιό είναι λοιπόν το ηθικό δίδαγμα, από αυτήν την παραβολή;
Και μια γριούλα από το βάθος της εκκλησίας αναφωνεί:
– Όσο πίνουμε, καπνίζουμε και πηδιόμαστε δεν θα πιάσουμε σκουλήκια!

06/02
Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Ηθικό δίδαγμα
Not safe for work
Click here to reveal

TO AYTOKINHTO


Κάπου στην Εθνική οδό Αθηνών – Λαμίας και αρκετά έξω από τα Καμένα Βούρλα, ένας τύπος κάνει ότο-στοπ. Η προσπάθειά του μέχρις στιγμής δεν έχει επιφέρει καρπούς, και σε αυτό συντελεί τόσο η ώρα που είναι γύρω στις 3 το πρωί, όσο και ο πολύ κρύος χειμωνιάτικος καιρός. Ο τύπος απελπισμένος, είχε αρχίσει να τo δαγκώνει από το κρύο, και συνειδητοποιούσε όλο και περισσότερο ότι αν δεν έβρισκε αυτοκίνητο σύντομα, θα άφηνε την τελευταία του πνοή στην άσφαλτο. Σε κάποια στιγμή, και ενώ κανένα από τα λιγοστά αυτοκίνητα που πέρασαν δεν σταμάτησε, βλέπει από μακριά ένα αυτοκίνητο να πλησιάζει με σχετικά χαμηλή ταχύτητα. Σκέφτεται λίγο, και παίρνει την απόφαση να μπει στη μέση του δρόμου και να αρχίσει να κουνάει χέρια και πόδια. Ούτως ή άλλως θα πέθαινε από το κρύο, οπότε και αν ακόμα τον πατούσε το αυτοκίνητο δεν θα είχε ιδιαίτερη σημασία. Τουλάχιστον έτσι είχε μια ελπίδα… Το αυτοκίνητο πλησιάζει και σταματάει ακριβώς μπροστά του. Ο τύπος τρέχει γρήγορα, ανοίγει την πόρτα και μπαίνει στη θέση του συνοδηγού. Η ατμόσφαιρα μέσα στο αμάξι είναι παραδεισένια.. – Αχ.. ζεστούλα.. σας ευχαριστώ πάρα πολύ κύριε, δεν θα ήξερα τι να κάνω αν εσείς δεν στα.. στα.. Ο τύπος αρχίζει να τραυλίζει όταν διαπιστώνει ότι δεν υπάρχει κανένας στη θέση του οδηγού. Το τραύλισμα μετατρέπεται σε πανικό όταν το αυτοκίνητο αρχίζει να κινείται μόνο του! – Αμάν.. το αμάξι είναι στοιχειωμένο.. Ανοίγει γρήγορα την πόρτα για να βγει έξω, αλλά το τσουχτερό κρύο του αλλάζει το μυαλό… – Που πάω; Θα ψοφήσω έξω. Στοιχειωμένο ξε-στοιχειωμένο.. εδώ θα κάτσω.. Το αυτοκίνητο συνέχισε την πορεία του στην Εθνική οδό. Κάποια στιγμή, στρίβει σε ένα βενζινάδικο και σταματά. Ο τύπος παραξενεύεται. Μετά από 5 λεπτά, ανοίγει η πόρτα και μπαίνει κάποιος στη θέση του οδηγού. Ο τύπος έντρομος πετάγεται και φωνάζει.. – Μη κύριε.. μη μπαίνετε στο αμάξι.. το αμάξι είναι στοιχειωμένο.. Και ο τύπος… – Τι στοιχειωμένο ρε παπάρα, απ’ τα διόδια το σπρώχνω!!!

13/01
Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο TO AYTOKINHTO
Not safe for work
Click here to reveal