ω θεέ μου, τελειώνω, σβήνω!

Μια μέρα ο Γιαννάκης είδε τη μητέρα του με τα βυζιά έξω και… – Μαμά, μαμά, τι είναι αυτά; ρώτησε. _ Αυτά, γιόκα μου, είναι σωσίβια. Όταν πεθαίνεις, φουσκώνουν και σε ανεβάζουν στον παράδεισο. Όσο απίθανο κι αν φαίνεται, ο μικρός Γιαννάκης την πίστεψε (κατά μάνα, κατά κύρη, δε λέμε;) Σε κάνα-δυο μέρες όμως τρέχει στη μάνα του και φωνάζει: – Μαμά, μαμά, έλα γρήγορα. Πεθαίνει η θεία Λίζα – Τι έκανε, λέει; βάζει τις φωνές και η μαμά. – Είναι στο υπόστεγο του κήπου, ξαπλωμένη κάτω, και τα δυο της μπαλόνια είναι έξω, ο μπαμπάς τα φουσκώνει και η θεία φωνάζει: «ω θεέ μου, ω θεέ μου, τελειώνω, σβήνω!»