Το ρολόι


Ένας Γερμανός, ένας Ιταλός και ένας Έλληνας: παίρνουν την θαρραλέα απόφαση να ζητήσουν σε γάμο (με την ανάλογη προίκα Φυσικά) την κόρη του βασιλιά. Ο βασιλιάς όμως, δεν θέλει να τη δώσει απλώς, αλλά τους ζητά να περάσουν από μια δοκιμασία. «Από την κορυφή του πύργου θα πετάξετε αυτό το ρολόι. Όποιος προλάβει και το πιάσει πριν ακουμπήσει κάτω στο χώμα θα πάρει τη κόρη μου αλλιώς… χλαπ!». Δεν μπορούσαν να κάνουν πίσω, τέλος πάντων, ο Γερμανός πετά το ρολόι, τρέχει, τρέχει, κατεβαίνει σκαλοπάτια (ψηλός ο άτιμος ο πύργος), φτάνει κάτω, τον περιμένουν οι φρουροί και το ρολόι χάμω, χλαπ! Ο Ιταλός, πετά το ρολόι πολύ ψηλά, τρέχει, τρέχει, τρέχει, φτάνει κάτω, το ρολόι έχει φτάσει προ πολλού, χλαπ! Ο Έλληνας, παίρνει το ρολόι, το σκαλίζει, το ρίχνει από το πύργο, κατεβαίνει άνετος, πιάνει το ρολόι, και ξανανεβαίνει στην κορυφή. «Μπράβο μπράβο!», λέει ο βασιλιάς. «Μα, πώς τα κατάφερες;» -«Απλό. Το έβαλα 10 λεπτά πίσω»

12/01
Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Το ρολόι
Not safe for work
Click here to reveal

Η ζωή συνεχίζεται


Μια μέρα ο Κώστας μπαίνει μέσα στο σαλόνι του σπιτιού του και αναγγέλλει στους γονείς του ενθουσιασμένος το γάμο του με το πιο όμορφο κορίτσι της πόλης τη Μαρία. Ο πατέρας του τον παίρνει πιο πέρα και του λέει: Αγόρι μου πρέπει να σου εξομολογηθώ κάτι. Ξέρεις η μητέρα σου κι εγώ είμαστε χρόνια παντρεμένοι, είναι εξαιρετική, την αγαπώ και τη σέβομαι αλλά δεν ήταν και ιδιαίτερα εκδηλωτική ερωτικά οπότε κατά καιρούς έκανα σχέσεις με άλλες. Σπαράζει η καρδιά μου που στο λέω αλλά η Μαιρούλα είναι ετεροθαλής αδελφή σου και δε γίνεται να την παντρευτείς. Ο Κώστας πληγώνεται, αλλά σκέφτεται ότι η ζωή συνεχίζεται. Μετά από μήνες αρχίζει να βγαίνει με άλλα κορίτσια και τα πράγματα πηγαίνουν ομαλά μέχρι που ένα βράδυ… εισβάλει πάλι στο σαλόνι και γεμάτος χαρά λέει: Μαμά, μπαμπά, η Αννούλα κι εγώ παντρευόμαστε. Πάλι ο πατέρας του τον παίρνει παράμερα και του λέει ότι η Αννούλα είναι αδελφή του και … Ο νεαρός απελπισμένος περνά άλλη μια κρίση. Μετά από μέρες ξεσπά και λέει στη μαμά του: Τον μισώ τον πατέρα, μου έχει κάνει τόσο κακό! Ποτέ δε θα παντρευτώ!!! Κάθε φορά που ερωτεύομαι εκείνος μου λέει ότι το κορίτσι είναι αδελφή μου!!! Και η μητέρα του απαντά: Καλά μωρό μου μη δίνεις και μεγάλη σημασία στο τι λέει. Έτσι κι αλλιώς δεν είναι ο πραγματικός σου πατέρας.

22/01
Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Η ζωή συνεχίζεται
Not safe for work
Click here to reveal

Οι πεινασμένοι


Ήταν δυο πεινασμένοι, πολύ πεινασμένοι. Μαθαίνουν λοιπόν ότι πεθαίνει ένας πλούσιος που πριν πεθάνει είχε καταβροχθίσει τον άμπακο. Είχε φάει παστίτσιο, μουσακά, κεφτεδάκια, τζατζίκι, πατάτες φούρνου, λέμον πάι και ο άνθρωπος κλάταρε για τα καλά. Οι φίλοι μας τέτοια ευκαιρία δεν έλεγε με τίποτα να τη χάσουν. Πηγαίνουν τη νύχτα στον τάφο, ξεθάβουν το νεκρό του ανοίγουν την κοιλιά και λέει ο ένας στον άλλο με υποδειγματική ευγένεια κάτι που λέιπει από πολλούς στη λίστα μας: -Αρχισε εσύ. Βάζει λοιπόν το κουτάλι ο άλλος κι αρχίσει και τρώει. Είχε φάει περίπου τα μισά όταν του ξαναλέει ο άλλος: -Μα καλά ρε δε συχαίνεσαι, σιχαμένε. Το διανοείσαι ρε; Έφαγες από την κοιλιά ενός νεκρού, μα δεν έχεις τσίπα επάνω σου μωρέ; Τον έπιασε αηδία λοιπόν το φίλο μας και ξέρασε ό,τι είχε φάει. Λέει τότε ο άλλος. -Αυτό ήθελα. Να μου ζεστάνεις το φαΐ. Και παίρνει το κουτάλι κι αρχίζει να τρώει.

30/12
Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Οι πεινασμένοι
Not safe for work
Click here to reveal

Η περιοδεία


Ο Υπουργός Υγείας κ. Αλέκος Παπαδόπουλος κάνει μια από τις γνώριμες αιφνιδιαστικές του επισκέψεις στο ψυχιατρικό «κατάστημα» Δαφνίου. Για μια στιγμή αντιλαμβάνεται ένα άτομο ανεβασμένο σε μια ντουλάπα. Έκπληκτος ρωτάει τον διευθυντή του «καταστήματος» για το τι γυρεύει εκεί το άτομο. -Είναι τρόφιμός μας κ. Υπουργέ και νομίζει ότι είναι…λαμπτήρας φωτισμού!… -Καλά!…Και γιατί δεν τον κατεβάζετε μην πέσει ο άνθρωπος; –Μα…κύριε υπουργέ …πώς θα φωτίζεται τότε το δωμάτιο;

23/01
Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Η περιοδεία
Not safe for work
Click here to reveal