Μια ξανθιά πάει στον πάγκο δανεισμού της Βιβλιοθήκης και λέει: – Δανείστηκα ένα βιβλίο την προηγούμενη βδομάδα, αλλά ήταν το πιο βαρετό βιβλίο που έχω διαβάσει ποτέ. Δεν είχε καθόλου υπόθεση, αλλά είχε υπερβολικά πολλούς χαρακτήρες. – Ώστε εσείς λοιπόν μας πήρατε τον τηλεφωνικό κατάλογο!!!
Από το λούκι ανέβαινα έκπληξη να σου κάνω. Ανάσκελα σε είδα με 5 από πάνω. Βουβάθηκα, τρελάθηκα δεν έβγαλα ούτε λέξη, το παντελόνι έβγαλα και ευθύς γίναμε έξι.
Έρχεται στην Αθήνα κάποιος από το χωριό του, με σκοπό να τακτοποιήσει κάποιες δουλειές. Συναντάει ένα χωριανό του, που μένει πλέον μόνιμα στην πόλη. – «Α! Κώστα μου», του λέει «θα έρθεις οπωσδήποτε σπίτι μου στη Γλυφάδα να τα πούμε.» – «Εντάξει. Αν προλάβω να τελειώσω τις δουλειές μου, θα έρθω. αλλά πως;» – «Ή από Συγγρού ή από Βουλιαγμένης», του απαντάει ο φίλος του. Λοιπόν, αφού τελείωσε τις δουλειές του, ξεκινάει να πάει στη Γλυφάδα. Φτάνοντας στις στήλες του Ολυμπίου Διός, ρωτάει έναν περαστικό. – «Φίλε, πως θα βγω στη Συγγρού;» – «Ααααα. Πολύ απλό αυτό. Θα βάλεις ψηλοτάκουνα παπούτσια, θα βάψεις τα μαλλιά και τα χείλη σου, θα φορέσεις μια κοντή- προκλητική φούστα και θα βγεις.» – «Καλά άστο φιλαράκι», του απαντάει. «Θα πάω από Βουλιαγμένης!»
Πήγα στο Haagen-Danz κι εγώ να πιω μια σοκολάτα
και συ μου έστειλες λεφτά, δεν θέλω, πίσω πάρ’ τα.
Γιατί έχουν ακούσει ότι κάνει κωλόκρυο.
Θα τινάξω τα μυαλά μου στον αέρα να γεμίσει ο κόσμος εξυπνάδα. Όποιος πιστεύει πως με το χρήμα δεν αγοράζεται η ευτυχία, δεν ξέρει από που να ψωνίζει. Ο έρωτας δεν είναι ανήθικος, αρκεί να συμφωνούν και οι πέντε. – Πόσοι Αλβανοί χωράνε σε μία βάρκα? – Όλοι τους!!! – Μαμά, η γιαγιά είναι πολύ κρύα – Δεν πειράζει παιδί μου, φάε μόνο τις πατάτες… Ποιόν μήνα αγαπάνε οι γάτες; Τον Ιανουάριο! Έχετε την εντύπωση ότι γνωρίσατε το ιδανικό ταίρι? Δείτε τους ιδανικούς άντρες και τις τέλειες γυναίκες για να είστε ενήμεροι… – Όταν ένας άνδρας προσέχει πολύ μια γυναίκα, θα πει ότι σκοπεύει να την παντρευτεί… – Και όταν δεν την προσέχει, σημαίνει ότι την παντρεύτηκε
Μια γυναίκα πηγαίνει να ξυπνήσει το παιδί της: – Ξύπνα πρέπει να πας στο σχολείο. – Δε θέλω μαμά. Κανένας δε μ΄ ακούει. Την άλλη μέρα γίνεται το ίδιο. Την τρίτη μέρα το παιδί της λέει τα ίδια και αυτή του λέει: – Ο δάσκαλος πρέπει να πηγαίνει στο σχολείο για να δίνει το καλό παράδειγμα!
