Mπάνιο μου θες Kατερινιό να κάνεις στη Σταλίδα
Mπάνιο μου θες Kατερινιό να κάνεις στη Σταλίδα
αχ είσαι δροσερή πολύ… σαν τη δροσοσταλίδα!
Mπάνιο μου θες Kατερινιό να κάνεις στη Σταλίδα
αχ είσαι δροσερή πολύ… σαν τη δροσοσταλίδα!
Κάποια μέρα, πριν το τέλος του κόσμου, ο Θεός αποφάσισε να δώσει μία τελευταία ευκαιρία στους λαούς του κόσμου για να μετανοήσουν. Επέλεξε λοιπόν με κλήρωση τρεις αρχηγούς κρατών, για να μιλήσει μαζί τους. Tον Κλίντον, τον Πούτιν και το Σημίτη. Πάει ο Κλίντον μπροστά στο θρόνο του Ύψιστου και του λέει: – «Oh my God, πες μου, πότε η Αμερική θα γίνει η ισχυρότερη χώρα και δε θα συναντά πουθενά αντίσταση;» – «Σε 100 χρόνια!», απαντά ο Θεός. -Αρχίζει τα κλάματα ο Κλίντον. – «Γιατί κλαις παιδί μου;» ρωτάει ο Θεός. – «Μέχρι τότε… θα έχω πεθάνει!» Πάει ο Πούτιν στο Θεό και τον ρωτάει: – «Κύριε, πότε η Ρωσία θα γίνει η ισχυρότερη χώρα του κόσμου;» – «Σε… 200 χρόνια», απαντά ο Θεός. -Αρχίζει να κλάματα ο Πούτιν. – «Γιατί κλαις παιδί μου;», ρωτάει ο Θεός. – «Μέχρι τότε… θα έχω πεθάνει!» Πάει και ο Σημίτης, γονατίζει και ρωτάει το Θεό: – «Θεέ μου, να σε ρωτήσω κάτι και εγώ. Πότε θα γίνει η Ελλάδα η ισχυρότερη χώρα του κόσμου;» Αρχίζει τα κλάματα ο Θεός. – «Μα, Ύψιστε, γιατί κλαίτε;» – «Μέχρι τότε… θα έχω πεθάνει και εγώ!
Μια φορά ήταν τρεις φυλακισμένοι στη φυλακή. Μια μέρα ο φύλακας τους λέει:-Θα αφήσω ελεύθερο όποιον φάει όλες τις μύξεςΠάει να φάει ο πρώτος, αλλά δεν μπόρεσε.Πάει ο δεύτερος, αλλά ούτε αυτός μπόρεσε.Πάει και ο τρίτος και αρχίζει να τρώει.Σε μια στιγμή σταματάει. Τότε ο φύλακας τον ρωτάει:-Γιατί σταμάτησες;-Βρήκα μια τρίχα
Ο θάνατος και ο χωρισμός έχουν την ίδια αξία
μονάχα που στο χωρισμό δεν γίνεται κηδεία
Είσαι για μένα η χαρά το νόημα του κόσμου
ζωή δε θέλω ούτε λεπτό χωρίς εσένα φως μου
Ο ναυτικός, μετά από δυο χρόνια απουσίας, επιστρέφει σπίτι του και βλέπει τη γυναίκα του μ ένα νεογέννητο. Εξαγριώθηκε ο ναυτικός κι αποφάσισε να βρει τον πατέρα του μωρού και να πάρει εκδίκηση. (Γιατί, ρε παιδιά; Τι έκανε ο άνθρωπος; Αυτό που θα πρεπε να κάνει ο ναυτικός έκανε. Πώς, ρε κύριε, αφήνεις τη γυναίκα σου «απότιστη» δυο ολόκληρα χρόνια και παίρνεις τις άγριες θάλασσες; Και μάλιστα χωρίς να της βάλεις ζώνη αγνότητος! Πολύ τη βρίσκω με τις ζώνες αγνότητος). – Ήταν ο φίλος μου ο Κώστας; ρωτάει τη γυναίκα του. – Όχι, λέει η γυναίκα κλαίγοντας. – Ήταν ο φίλος μου ο Θανάσης; – Όχιιιιιι! ξαναλέει η γυναίκα κλαίγοντας πιο πολύ τώρα. – Ε τότε, ποιος απ τους «καλούς» μου φίλους το κανε αυτό; ξαναρωτάει ο ναυτικός. – Μα καλά, μήπως νομίζεις ότι δεν έχω φίλους δικούς μου; τον κάρφωσε η γυναίκα.