Είναι η εποχή του ψυχρού πολέμου ΗΠΑ – ΕΣΣΔ . Έντρομοι καταφτάνουν στο Λευκό Οίκο των ΗΠΑ οι μυστικοσύμβουλοι του Προέδρου για να του ανακοινώσουν κάτι δυσάρεστο : – Πρόεδρε , έχουμε μείζονα πρόκληση από τη Ρωσία . Αυτή τη στιγμή χιλιάδες Ρώσοι αστροναύτες βάφουν το φεγγάρι ΚΟΚΚΙΝΟ ! Και ο Πρόεδρος ατάραχος τους λέει : – Μόλις τελειώσουν , στείλτε δύο δικούς μας με άσπρη μπογιά να γράψουν ΚΟΚΑ – ΚΟΛΛΑ !
Μια Πόντια κοπέλα καθόταν απέναντι από δύο νεαρούς σε ένα βαγόνι του μετρό. Οι νεαροί την κοίταζαν για πάρα πολλή ώρα. Η κοπέλα σαφώς ενοχλημένη τους λέει: – «Εντάξει παιδιά, αφού με γδύσατε με τα μάτια σας, μπορείτε τώρα να με ντύσετε, γιατί κατεβαίνω στην επόμενη στάση;»
Μωρή συ ξανιξέ με και πε μου ανε πιστεύγεις στο σεβντά με τη μία ;- Όϊ- Ανε κάμω μια ανεκουλουρίδα ομπρός σου να το πιστέψει θές ;ξάνιξε = κοίταξεσεβντάς = έρωταςανεκουλουρίδα = περιστροφή
Γιατί με τα πόδια θα έφταναν του χρόνου!
Στα μάτια μου τα δάκρυα τρέχουνε σαν την βρύση
γιατί στο περιθώριο ο Θεός με έχει αφήσει!
Συζητούν δυο φίλοι : – Ρε συ τις προάλλες έγινα ρόμπα. – Γιατί, τι έπαθες; – Να, πήγα να κόψω ένα εισιτήριο για το χωριό μου στο Κορφοβούνι και όταν πήγα να το ζητήσω από την πωλήτρια στον γκισέ, καρφώθηκα στο στήθος της και αντί να της πω «ένα εισιτήριο για το Κορφοβούνι» της είπα: «έναν κόρφο για το στηθοβούνι σας παρακαλώ»… – Αυτό δεν είναι τίποτε μπροστά σε αυτό που έπαθα εγώ. – Σώπα ρε συ, τι έπαθες; – Την Κυριακή έτρωγα πρωινό με τη γυναίκα μου και διάβαζα εφημερίδα. Όταν σε κάποια φάση θέλησα να της ζητήσω το βούτυρο, αντί να της πω «αγάπη μου, σε παρακαλώ, μου δίνεις το βούτυρο», ξέρεις τι της είπα; – Τι της είπες ρε συ; – «Μωρή που…α μου έχεις καταστρέψει τη ζωή…»
Ένα ωραίο πρωινό, ξενικά η Κοκκινοσκουφίτσα για μια βόλτα στο δάσος με το ποδηλατάκι της. Καθώς προχωρούσε, συναντά τον λύκο, ο οποίος την πετάει από το ποδηλατάκι της και το καταστρέφει. Παιδί του δάσους όπως ήταν η Κοκκινοσκουφίτσα, πάει κλαίγοντας στον αρκούδο. – «Ο λύκος μου έσπασε το ποδηλατάκι μου», του λέει. Ξεκινάει λοιπόν ο αρκούδος για να βρει το λύκο. Αφού τον βρίσκει, τον σπάει στο ξύλο και τον υποχρεώνει να φτιάξει το ποδηλατάκι της Κοκκινοσκουφίτσας. Την επόμενη μέρα, ξανά η Κοκκινοσκουφίτσα στο δάσος με το ποδηλατάκι της, ξανασυναντά τον λύκο. Αυτός της ξανασπάει το ποδήλατο και το οποίο βέβαια ξαναφτιάχνει, αφού τον υποχρεώνει πάλι ο αρκούδος.Αυτό συνεχίστηκε για μία εβδομάδα περίπου, μέχρι που η Κοκκινοσκουφίτσα δεν ξαναεμφανίστηκε. Πάει λοιπόν ο λύκος τώρα στο σπίτι της. Χτυπάει την πόρτα. – «Ποιος είναι;» ρωτάει η Κοκκινοσκουφίτσα. – «Η γιαγιά σου παιδάκι μου είμαι». – «Γιαγιά, γιατί έχεις τόσο μεγάλα αφτιά;» – «Για ν? ακούω καλύτερα παιδάκι μου». – «Γιαγιά, γιατί έχεις τόσο μεγάλο στόμα;» – «Για να τρώω καλύτερα παιδάκι μου» – «Γιαγιά, και γιατί έχεις τόσο κόκκινα μάτια;» – «Από την οξυγονοκόλληση παιδάκι μου!»
Τσαπα-τσούλα.
Χασίσι όπλα και κλεψιά λένε πως κυνηγούνε
τα μαύρα τα πουκάμισα ήντα τους ενοχλούνε?
Οσο κι αν είμαι δυνατός και τον σκληρό κι αν κάνω
μπροστά σ’ ένα μελαχρινό τον έλεγχό μου χάνω