Το μαύρο το πουκάμισο ποτέ μου δε το βγάνω
Το μαύρο το πουκάμισο ποτέ μου δε το βγάνω
με τούτονα τη γνώρισα με τούτονα τη χάνω
Το μαύρο το πουκάμισο ποτέ μου δε το βγάνω
με τούτονα τη γνώρισα με τούτονα τη χάνω
Ρωτάει ένας γέρος έναν άλλο: – Τρυπάει γιαούρτι η πούτσα σου; – Ε ,άμα είναι χωρίς πέτσα!
Αν έχει ο Αδης ομορφιές κι αγάπες για να κάνω
λόγω τιμής δε μ’ ένοιαζε κι απόψε να ‘ποθάνω.
Δύο φιλαράκια είναι στο σπίτι τους, έχουν στρίψει ένα τσιγαριλίκι (ξέρετε τι εννοώ) και βρίσκονται στον κόσμο τους. Κάποια στιγμή χτυπάει η πόρτα. -Ποιος, απαντά ο ένας. -Ανοίξτε αστυνομία Με το που άκουσαν αστυνομία τα έχασαν. Εδώ να κρύψουν το τσιγαριλίκι εκεί να κρύψουν το τσιγαριλίκι, τελικά το αρπάζει ο ένας και το κρύβει στο κρεμαστό ρολόι με τον κούκο. Ανοίγουν την πόρτα μπαίνουν οι μπάτσοι και αρχίζουν να ψάχνουν το σπίτι. Μετά από κάποια λεπτά και αφού οι έρευνες δεν είχαν αποτέλεσμα ετοιμάζονται να φύγουν όταν ξαφνικά πετάγεται ο κούκος από το ρολόι και λέει. -Ρε παιδιά, τι ώρα είναι? -Δώδεκα παρά τέταρτο-του απαντάει ένας από τους μπάτσους. -Δώδεκα παρά τέταρτο? Δε γαμιέται. Κούκου-κούκου
Της Κρήτης την παράδοση με ευλάβεια στηρίζω
και όπου σταθώ και όπου διαβώ μια Κρήτη ζωγραφίζω.
Πάει κάποιος στο γιατρό κι εκεί που περίμενε όλο αγωνία, ρωτάει έναν άλλον ασθενή: – «Ρε φίλε, λες να γίνω καλά;» – «Τι έχεις;», του λέει ο άλλος. – «H πούτσα μου είναι πράσινη!» – «Ναι ρε;», του απαντάει ο άλλος, «Μην ανησυχείς. Και η δικιά μου που ήταν κόκκινη θεραπεύτηκε αμέσως.» Μπαίνει λοιπόν μέσα στο ιατρείο, τον εξετάζει ο γιατρός και του λέει: – «Είστε πολύ σοβαρά.» – «Μα τι σοβαρά γιατρέ; Εδώ ο άλλος που την είχε κόκκινη έγινε αμέσως καλά.» – «Ακου να δεις αγόρι μου», του λέει ο γιατρός, «άλλο κόκκινη απ` το κραγιόν κι άλλο πράσινη απ` τη μούχλα.»